ΚΛΙΜΑΚΩΣΗ: ΝΑ ΧΤΥΠΗΣΟΥΜΕ ΤΗ ΜΕΣΑΙΑ ΤΑΞΗ.

Η συγκρουση που ξεκινησε στις 6-12, τη νυχτα της δολοφονιας, πρεπει να κλιμακωθει με τη συγκροτηση ευρύτερου κινηματος για τη γενικευση του πολεμου κατα του καπιταλισμου, της κυριαρχιας, της εκμεταλλευσης, της ιεραρχιας, της ανισοτητας, του υποβιβασμου των ανθρωπων σε εμπορευματα.

ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΛΗΞΟΥΜΕ ΑΠΟΦΑΣΙΣΤΙΚΑ ΤΟ ΙΣΧΥΡΟΤΕΡΟ ΣΤΗΡΗΓΜΑ ΤΟΥ ΕΜΠΟΡΕΥΜΑΤΙΚΟΥ ΚΑΘΕΣΤΩΤΟΣ: ΤΗ ΜΕΣΑΙΑ ΤΑΞΗ, ΤΟΥΣ ΔΟΛΑΡΙΟΦΡΟΝΕΣ.

Αν πληξουμε το ιδιο το νοημα της υπαρξης τους, ΤΗΝ ΚΑΤΑΝΑΛΩΣΗ, η αντιδραση τους θα προκαλεσει ριζοσπαστικοποιηση ευρυτερων στρωματων του πληθυσμου. Πως θα τους χτυπησουμε; ΚΑΤΑΣΤΡΕΦΟΝΤΑΣ ΣΥΣΤΗΜΑΤΙΚΑ ΤΟ ΝΑΟ ΤΟΥ ΘΕΟΠΟΙΗΜΕΝΟΥ ΕΜΠΟΡΕΥΜΑΤΟΣ: ΤΗΝ ΑΓΟΡΑ. Ο ιδανικος τροπος θα ηταν Η ΛΕΗΛΑΣΙΑ ΚΑΙ Η ΕΥΡΥΤΕΡΗ ΔΥΝΑΤΗ ΔΙΑΝΟΜΗ ΤΩΝ ΑΓΑΘΩΝ. Ειμαστε ομως λιγοι ακομα, και δεν εχουμε δυνατοτητες για μαζικες λεηλασιες. Ας αρκεστουμε προσωρινα στην συστηματικη καταστροφη εγκαταστασεων μεγαλων εταιρειων, πολυκαταστηματων, τραπεζων, και εμπορευματων πολυτελειας. Οταν θα γινουμε περισσοτεροι, θα μπορουμε να μετατρεψουμε τα εμπορευματα σε αγαθα με τη γενικευμενη λεηλασια.

Να εξηγουμαστε: ΤΟ ΜΑΓΑΖΑΚΙ ΤΟΥ ΒΙΟΠΑΛΑΙΣΤΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΥΤΕ MALL ΟΥΤΕ ΤΡΑΠΕΖΑ, ΜΟΝΟ ΗΛΙΘΙΟΙ ΚΑΙ ΠΡΑΚΤΟΡΕΣ ΘΑ ΤΟ ΚΑΤΕΣΤΡΕΦΑΝ. Πρεπει να εμποδισουμε τοσο τους ηλιθιους οσο και τους πρακτορες.

Ο λεγομενος ’’χωρος’’ αναλωνεται εδω και πολλα χρονια σε ανουσιους καυγαδες με τα ΜΑΤ και την αστυνομια γενικοτερα. Ετσι καταφερνει μονο να χαριζει επικερδες θεαμα στα καναλια, να ενοχοποιειται δικαιως ή αδικως για την καταστροφη εκπαιδευτικων ιδρυματων, και να τραβιεται μαλακωδως σε δικαστηρια και φυλακες. ΣΤΟΧΟΣ ΜΑΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ Η ΔΙΑΛΥΣΗ ΤΗΣ ΑΓΟΡΑΣ, ΟΧΙ Η ΚΛΩΤΣΟΠΑΝΤΙΝΑΔΑ ΜΕ ΤΑ ΜΑΤ, οση πλακα κι αν εχει. Εχουμε καθε λογο να αποφευγουμε ακομα και την οπτικη επαφη με την αστυνομια, να χτυπαμε ακριβως εκει που ειμαστε σιγουροι οτι δεν υπαρχουν μπατσοι ή αλλοι εναντιοι: να διαλυουμε την Αγορα χωρις δικες μας απωλειες.

Η ΒΙΑ ΚΑΤΑ ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΕΙΝΑΙ ΒΛΑΚΩΔΗΣ ΚΑΙ ΑΔΙΚΑΙΟΛΟΓΗΤΗ, με μονη εξαιρεση την αυτοαμυνα, οταν κινδυνευει ΑΜΕΣΑ η ζωη μας.

Θα προσπαθησουν να μας χτυπησουν ΜΕ ΠΡΟΒΟΚΑΤΣΙΑ: ΘΑ ΣΤΗΣΟΥΝ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΟΡΓΑΝΩΣΗ, ΘΑ ΣΚΟΤΩΝΟΥΝ, ΚΑΙ ΘΑ ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΟΥΝ ΝΑ ΕΝΟΧΟΠΟΙΗΣΟΥΝ ΤΟ ΚΙΝΗΜΑ ΓΙΑ ΔΟΛΟΦΟΝΙΕΣ. ΘΑ ΜΑΣ ΕΝΟΧΟΠΟΙΗΣΟΥΝ ΕΙΤΕ ΕΜΜΕΣΑ, ΕΙΤΕ ΣΤΡΑΤΟΛΟΓΩΝΤΑΣ ΤΟΥΣ ΠΙΟ ΑΦΕΛΕΙΣ ΑΠΟ ΕΜΑΣ. ΟΠΛΑ, ΕΚΡΗΚΤΙΚΑ ΚΑΙ ΠΡΕΖΑ ΕΧΟΥΝ ΣΥΜΦΕΡΟΝ ΝΑ ΕΙΣΑΓΟΥΝ ΣΤΟ ΚΙΝΗΜΑ ΜΟΝΟ ΟΙ ΜΥΣΤΙΚΕΣ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ. ΑΝ ΤΟ ΠΕΤΥΧΟΥΝ, ΞΕΧΑΣΤΕ ΤΟ ΚΙΝΗΜΑ.

ΜΑΚΡΟΠΡΟΘΕΣΜΟΣ ΣΚΟΠΟΣ ΕΙΝΑΙ Η ΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗ ΤΩΝ ΘΕΣΜΩΝ ΤΗΣ ΙΣΟΤΗΤΑΣ, ΤΗΣ ΑΥΤΟΔΙΕΥΘΥΝΣΗΣ: ΟΙ ΓΕΝΙΚΕΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΙΣ ΤΩΝ ΓΕΙΤΟΝΙΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΧΩΡΩΝ ΕΡΓΑΣΙΑΣ, ΠΟΥ ΘΑ ΚΑΤΑΡΓΗΣΟΥΝ ΤΟΥΣ ΘΕΣΜΟΥΣ ΤΗΣ ΑΝΙΣΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΘΑ ΠΑΡΟΥΝ ΤΟΝ ΕΛΕΓΧΟ ΚΑΘΕ ΣΥΛΛΟΓΙΚΗΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑΣ.

ΕΜΠΡΟΣ ΓΙΑ ΠΙΟ ΦΩΤΕΙΝΕΣ ΝΥΧΤΕΣ!

Γιατί καίμε; Γιατί καταστρέφουμε;

ΕΠΕΙΔΗ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΜΠΟΡΕΥΜΑΤΑ. ΚΑΙ ΔΕ ΜΑΣ ΑΡΕΣΕΙ ΚΑΘΟΛΟΥ. Ολοι μας, οι ’’πολίτες’’ της ΕΜΠΟΡΕΥΜΑΤΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, είμαστε αναγκασμένοι να πουληθούμε, να δουλεύουμε, για να επιβιώσουμε. Οι νταβατζήδες μας, οι επιχειρηματίες και οι πολιτικοί, μας αγοράζουν και μας πουλάνε. Οι περισσότεροι άνθρωποι αποδέχονται να είναι εμπορεύματα, κι επιδιώκουν να αυξήσουν την τιμή που πουλιούνται, συνεπώς την αγοραστική τους δύναμη, για να καταναλώνουν άλλα εμπορεύματα σε αυξανόμενες ποσότητες. Αυτό είναι το νόημα που δίνουν στη ζωή τους: ΚΑΤΑΝΑΛΩΣΗ.

Εμείς τι επιδιώκουμε; ΙΣΟΤΗΤΑ. ΠΟΛΙΤΙΚΗ, ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ, ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ. ΟΛΩΝ ΜΕ ΟΛΟΥΣ. Υπάρχει πιθανότητα να πείσουμε τους εθελόδουλους καταναλωτές να πάψουν να είναι εμπορεύματα και υπήκοοι; Μάλλον όχι. Τι μπορούμε να κάνουμε; ΝΑ ΚΑΤΑΣΤΡΕΦΟΥΜΕ ΚΑΙ ΝΑ ΛΕΗΛΑΤΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΓΟΡΑ, ΝΑ ΜΟΙΡΑΖΟΥΜΕ ΤΑ ΑΓΑΘΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ, ΝΑ ΔΙΑΛΥΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΜΥΘΟΥΣ ΠΟΥ ΣΤΗΡΙΖΟΥΝ ΤΗΝ ΑΝΙΣΟΤΗΤΑ. Αφού δε μπορούμε να πείσουμε τους καταναλωτές να γίνουν άνθρωποι, να πάψουν να είναι εμπορεύματα και να ξεφορτωθούν τους νταβατζήδες, ας καταστρέψουμε τη δυνατότητά τους να καταναλώνουν.

Ο μόνος θεμιτός διαχωρισμός μεταξύ των ανθρώπων είναι ο εξής: αυτοί που θέλουν την ισότητα, και εκείνοι που θέλουν την ανισότητα.

ΔΕ ΘΕΛΕΤΕ ΙΣΟΤΗΤΑ; ΠΑΡΤΕ ΧΑΟΣ!

.

.

Why ravage? We are slightly annoyed by the fact we are commodities. All of us, the ‘’citizens’’ of the commodity democracy, are forced to sell ourselves for a wage, in order to survive. Our pimps, businesspersons and politicians, are buying and selling us. Most people accept being commodities, and seek to raise the price they are sold, thus to boost their purchasing power, in order to consume other commodities in increasing volume. This is their perception of the meaning of life: consumption.

What do we seek? Equality. Political, economic, social. Between all people.

Our possibility of convincing the servile consumers to refuse being commodities and subjects is rather limited. What can we do? Ravage and plunder the market, distribute the goods to everybody, dissolve the myths that support inequality. If we cannot convince the consumers to become human, to refuse being commodities and to get rid of the pimps, we can deny them the possibility to consume.

This is the only fair distinction between people: these who want equality, and those who want inequality. You don’t want equality? You can have chaos!